de eerste stapjes

In het eerste deel van de themawerking cultuur, in januari 2014, maakten we kennis met het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten van Antwerpen. De kinderen konden zelf aan de slag gaan met de inspiratie die ze daar op deden en maakten een eigen creatie die ook tentoongesteld werd. Ook in 2014, maar in het najaar, zochten we samen met de kinderen naar inspiratie voor een kunstwerk dat nauw zou aansluiten bij de thema’s van armoede en uitsluiting. Het resultaat was een grote verhalenstad die een weergave bood van hoe kinderen in armoede hun stad beleven of ervan dromen. Om dat te bewerkstelligen, zijn we via verschillende workshops op zoek gegaan naar verschillende materialen, technieken en kunstvormen. De ideeën werden gebundeld en bij de start van het nieuwe schooljaar staken we van wal, met veel mooie ideeën en een goede lading enthousiasme.

Natuurlijk wilden we laten zien wat we tot stand gebracht hadden, dus we organiseerden twee toonmomenten. Het eerste toonmoment was er net voor de grote vakantie, en daarvoor nodigden we ouders, broers, zussen, enzovoort uit om hen te tonen wat we tot dan toe reeds gerealiseerd hadden. Het tweede toonmoment ging door in november. Daarmee sloten we het project af door met de resultaten, de bevindingen, de belevingen naar buiten te treden. De kinderen werden zo veel mogelijk betrokken bij deze toonmomenten. Zij waren verant-woordelijk voor de uitnodigingen, voor de toelichting bij de werken, voor het welkom heten van de bezoekers, … Het was voor hen een fijne manier om hun eigen talenten en competenties te ontdekken en te leren ontplooien. De ouders van de kinderen werden steeds waar mogelijk betrokken, want als gezin kunnen participeren aan cultuur is een grote voor-waarde voor de uiteenzetting van dit thema. Gezinnen kunnen samen leren ervaren en genieten.

 

Projecten KW

Naast het Museum voor Schone Kunsten gingen we ook op zoek naar andere partners die ons wilden versterken in de verschillende cultuurprojecten. Daardoor werd het mogelijk om de kinderen cultuur meer en anders te leren kennen, en de verbinding met de samenleving werd mede dankzij samenwerking met die partners ook groter. Voorbeelden van die partners zijn het Rockoxhuis, de Filharmonie, KdG Kunstbemiddeling, Het Calamartesfestival, Het Paleis en het CC Berchem.

Kennismaking met de buurt valt ook onder cultuur. Een stad kent namelijk zijn eigen cultuur, met daaronder verschillende dominante culturen, subculturen, tegenculturen, enzovoort. Het is belangrijk dat kinderen kennismaken met wat een stad doet leven, dus zorgden we ervoor dat de kinderen konden deelnemen aan verschillende initiatieven. Via de Noordpoel deden we mee aan de buitenspeeldag, de paaszoektocht, de Halloweentocht en het Winter-spektakel. Ook de carnavalstoet en de trottinettenkoers stonden op het schema.

 

cultuur  verdergezet

In 2015 gingen we verder met het thema cultuur. De samenwerkingsverbanden die we aangingen bij aanvang van dit thema, hielden we in stand. Enkele van onze partners werden nauw betrokken en maakten van dit thema een bruisend project. De studenten kunstbemid-deling aan de KdG maakten in het MuHKA een werk rond cultuurparticipatie op maat waaraan we deelnamen; het Rockoxhuis kwam langs en maakte samen met de kinderen kijkkasten die nu in het jongerenlokaal staan; via de Filharmonie leerden de kinderen een filharmonisch concert kennen samen met hun ouders; een bezoek aan het Middelheimmuseum leidde tot een heus beeldend verhalenboek; we namen deel aan de Reuzenstoet, en zo meer. De Reuzenstoet was een samenwerking met Scheld’Apen, die enerzijds samenwerkten met ons, en tegelijkertijd ook met het asielcentrum in Antwerpen. De resultaten van de twee samenwerkingen werden nadien gebundeld en ten volle benut bij de Reuzenstoet. De kinderen van Centrum Kauwenberg maakte allerlei verschillende kos-tuums en instrumenten waarmee ze tijdens de stoet mee konden pronken. Een duif met een streep door, was de mascotte. Zij stond symbool voor verschillende zaken die vaak als ongewenst beschouwd worden, zoals armen en asielzoekers. Omdat de stoet doorging in Borgerhout, werd het district even omgedoopt tot Borgeroekoe.

 In 2016 zijn we het thema cultuur niet vergeten, maar hebben we veel rond het thema toekomst gewerkt. Daardoor hebben we gekozen voor kleinere cultuurprojecten zoals onze samenwerking met het MAS en namen we opnieuw deel aan de Reuzenstoet. Het MAS bezochten we met de kinderen van 4-14 jaar oud. Met de jongste kinderen doken we in de wereld van de scheepvaart. Na een interactieve rondleiding werden ze zelf aan het werk gezet en moesten ze als ware schepenbouwers hun eigen schip creëren. De grotere kinderen verkenden de spectaculaire wereld van de pre-Columbiaanse kunst uit Zuid-Amerika. Ze gebruikten hun fantasie om zelf een wezen te creëren zoals de Zuid-Amerikanen uit de tentoonstelling. De resultaten werden getoond op onze opendeurdag op 12 oktober. Een grotere samenwerking zoals met het MSKA in 2014 zijn we niet aangegaan. Deelname aan cultuur hoeft niet telkens een groot project te omvatten. Bezoeken aan verschillende musea, aan Het Paleis, en andere verschillende cultuurorganisaties kwamen geregeld terug in de planning. Zo gingen we naar een voorstelling van de Filharmonie in de Roma, het poppentheater Jojo, een theatervoorstellingen in CC Mortsel en CC Berchem, e.a. Ook binnen de muren van Centrum Kauwenberg, tijdens de kinderclub, zetten we ons in voor het thema. Knutselen, verkleden, vertellen, reizen in de fantasie van de kinderen, …

 

RZ 6

 

conclusie: waarom we blijven gaan voor cultuur

Stress en schaamte nemen nog te vaak de plaats in van het kunnen genieten van het cultuuraanbod. Wij willen dat opnieuw kunnen omkeren, en we hebben de beste partners gevonden om daaraan mee te werken, namelijk de ouders en de kinderen die telkens opnieuw, en lang niet alleen door het cultuuraanbod, gekwetst worden. Zij weten immers het beste wat ze missen en hoe ze dat gemis beleven. Wanneer we samen met de gezinnen werken rond cultuur, houden we rekening met bovenstaande drempels. We bieden aan, en gaan samen op ontdekking, maar we respecteren ook de keuzevrijheid. Zelfs al kunnen bestaande drempels worden weggewerkt, wil dat niet zeggen dat iedereen evenveel zal participeren. We creëren kansen, en op basis daarvan kunnen de mensen zelf kiezen waarvan ze deel willen uitmaken en waarvan niet.
Omdat we steeds nieuwe deuren openen, geven we veel meer kansen dan enkel die op cultuurparticipatie. We bieden mogelijkheden tot een positievere ontwikkeling, op persoonlijk vlak, op sociaal vlak, maar zeker ook op gebied van bijvoorbeeld taalontwikkeling. Het is nl. zo dat kinderen die weinig of niet in contact komen met o.a. cultuur, een gebrekkige taalontwikkeling kennen vanwege blootstelling aan een beperktere leeromgeving. Ons doel is om gezinnen die willen deelnemen kansen te geven om zichzelf te ontwikkelen, te ontplooien. Dat is een langdurig, dynamisch en gelaagd proces, dat voor onze werking nog niet is afgerond.
Daarom zetten we nog lang geen punt achter de thematische werking rond cultuur. We hebben onze gezinnen en kinderen nog zo veel meer te bieden en we zijn het hen verschuldigd om in dat proces ook maatschappelijk-structurele drempels die sociale, culturele en psychologische uitsluiting mogelijk (blijven) maken aan te pakken.

 

 

Bewaren

Bewaren

Go to top